معاد محسوب مىشوند . آيا كسى كه قادر بر آفرينش نخستين از « خاك » و « نطفه » بود قادر بر تجديد حيات انسانها نيست ؟ و آيا كسى كه از تمام ريزه كاريهاى مربوط به اين قوانين با خبر است در نگهدارى حساب اعمال بندگان براى صحنه معاد مشكلى دارد ؟ ! در آيه بعد به بخش ديگرى از آيات آفاقى كه نشانه‌هاى عظمت و قدرت اويند در مورد آفرينش درياها و بركات و فوائد آنها اشاره كرده مىفرمايد : « دو دريا يكسان نيستند ، اين يكى گوارا و شيرين و براى نوشيدن خوشگوار است ، و آن ديگر شور و تلخ » ( * ( وَما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُه وَهذا مِلْحٌ أُجاجٌ ) * ) . ( 1 ) . با آنكه هر دو روز نخست به صورت قطرات باران شيرين و گوارا از آسمان بر زمين نازل شده‌اند ، و هر دو از يك ريشه مشتقند ، اما در دو چهره كاملا مختلف با فوائد متفاوت ظاهر گشته‌اند . و عجيب اينكه « از هر دو گوشت تازه مىخوريد » ( * ( وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا ) * ) . « و از هر دو وسائل زينتى براى پوشيدن استخراج مىكنيد » ( * ( وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها ) * ) . به علاوه از هر دو مىتوانيد براى نقل و انتقالات خود و متاعها بهره بگيريد لذا « كشتيها را مىبينى كه از هر طرف درياها را مىشكافند و پيش مىروند ، تا از فضل خداوند بهره گيريد ، شايد حق شكر او را ادا كنيد » ( * ( وَتَرَى الْفُلْكَ فِيه ) *

--> ( 1 ) « عذب » چنان كه « راغب » در « مفردات » مىگويد : به معنى پاكيزه و خنك است ، و در « لسان العرب » تنها به معنى آب پاكيزه تفسير شده ( الماء الطيب ) كه ممكن است خنك و شيرين بودن آن نيز در مفهوم « طيب » جمع باشد .